Bulgaristan vatandaşlığı ve oturumunun önemi, göçün yükü mü, emeğin ödülü mü?

Bulgaristan pasaportu bugün 177 ülkeye vizesiz giriş imkânı sağlıyor ve dünya sıralamasında ilk 15 içinde, 13. sırada yer alıyor.
Ama bu rakamlar tek başına bir “seyahat kolaylığı” değildir. Bu pasaport, doğru okunduğunda stratejik bir anahtar, doğru kullanıldığında ise ekonomik bir kaldıraçtır.
Özellikle Bulgaristan–Türkiye arasında çifte vatandaşlığa sahip olanlar, iki ülkenin hukukunu, dilini, kültürünü ve iş yapma biçimini bilen nadir insanlardır.
Bu insanlar:

 • Türk şirketlerinin AB pazarına açılmasında doğal köprü olabilir,
 • Lojistikten üretime, hizmetten danışmanlığa kadar pek çok alanda rekabet avantajı yaratabilir,
 • Avrupa mevzuatını bilen, sahayı tanıyan, güven veren temsilciler olarak Türkiye ekonomisine doğrudan katkı sunabilirler.
Ne yazık ki bugün bu potansiyelin çok azı kullanılıyor.
Çifte vatandaşlık hâlâ çoğu zaman “evrak işi”, “pasaport meselesi” gibi görülüyor. Oysa bu statü:
 • Doğru planlama ile şirketleşmeye,
 • AB fonlarına erişime,
 • Çocuklarımız için sınırsız eğitim ve çalışma hakkına dönüşebilir.
Belki de bu durum, göçmenliğin tüm zorluklarına karşı hayatın bize sunduğu bir telafidir.
Köklerinden koparılan, yıllarca bekletilen, parçalanan ailelerin emeğine verilmiş sessiz bir ödül…
Ve belki de en önemlisi:
Bu pasaport, çocuklarımıza bırakabileceğimiz en kıymetli miraslardan biridir.
Bir ev, bir araba eskir.
Ama serbest dolaşım hakkı, çoklu aidiyet ve hukuki güvence nesiller boyu değerini korur.
Bugün mesele yalnızca Bulgaristan vatandaşlığı almak değil.
Mesele, onun ne anlama geldiğini bilmek ve bilinçli kullanmaktır.
Çünkü bu hak doğru değerlendirildiğinde:
 • Kişiyi güçlendirir,
 • Aileyi korur,
 • Ülkeye değer katar.
Ve göç, ilk kez sadece bir kayıp değil, bir kazanım hikâyesine dönüşür.
Yeni yıl yeni kazanımlar ve yolumuza fırsatlar sersin inşallah!
Saygılarımla

(KAYNAK / Leyla Öner)